معرفی وبلاگ
هدف از راه اندازی وبلاگ اقتصادی بررسی مسائل ومعضلات اقتصادی وارائه راهکارهای مناسب می باشد . به امید روزی که شاهد جامعه ای شاداب وبا رونق وشکوفائی اقتصادی باشیم برای همگان بویژه بازدید کنندگان این وبلاگ سلامتی ونیکبختی آرزو می نمایم. با تشکر: محمدرضا عادلی مسبب کودهی
صفحه ها
دسته
http://mradeli.blogsky.com
نظرات اقتصادی
http://eghtesadi.avi.trade
سایت اقتصادی
http://mradeli.blogfa.com
اقتصادی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 3749
تعداد نوشته ها : 19
تعداد نظرات : 0
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

بخشنامه شماره ۶۰ سازمان تامین اجتماعی که براساس ماده ۳۱ قانون برنامه پنجم توسعه ، تنظیم وصادرشده بود ، آنچنان تبعیض آمیز بود که مجلس محترم شورای اسلامی ضمن اصلاح این ماده وصدورماده ۸۲ قانون برنامه ششم توسعه ، دستورلغو این ماده واجرای ماده ۸۲ قانون برنامه ششم توسعه را صادرنمود.

اما نکته بسیار مهماین است که، آن عده از بازنشستگان که براساس ماده ۳۱ قانون برنامه پنجم توسعه ونیز بموجب بخشنامه شماره ۶۰ سازمان تامین اجتماعی موجب تبعیض و بی عدالتی قرار گرفته وخساراتی ازاین ناحیه به آنان وارد شده ، چگونه می توان ،خسارات وارده به این افراد راجبرا ن نمود؟!

بخشنامه ای که لغو آن توسط سازمان تامین اجتماعی اعلام گردید ، موجب اعتراض بسیاری از مستمری بگیرانی بود، که ازبابت این بخشنامه به اتهام دستمزد غیرمتعارف ، مورد تبعیض قرارگرفته ومستمری آنان بجای میانگین دوسال آخرحق بیمه پرداختی ، میانگین پنج سال آخر مبنای محاسبه پرداخت مستمری آنان قرار گرفته است.

بایستی اذعان نمود عده ای ازاین معترضین برای دادخواهی به دیوان عدالت اداری مراجعه نمودند ولی عده ای دیگر بجهت حفظ حرمت این سازمان مردم نهاد حاضر به اعتراض نشدند ،زیرا معتقد بودند که مدیران ارشد این سازمان ، انسانهائی فرهیخته هستند کهازمنافع حقوق مستمری بگیران ، بازنشستگان وسایر بیمه شدگان حمایت قاطع می نمایند وتنها عده ای انگشت نما ازکارکنان این سازمان هستند که جهت تقویت منافع شخصی خودونه منافع سازمان ، حقوق بازنشستگان را پایمال می نمایند.

اما درجهت لغو بخشنامه تبعیض آمیز شماره ۶۰ سازمان تامین اجتماعی ، نقش واهمیت مجلس محترمشورای اسلامی را نمی توان نادیده گرفت. این مجلس محترم با اصلاح ماده ۳۱قانون برنامه پنجم توسعه وتصویب ماده ۸۲ قانون برنامه ششم توسعه ، راه سوء استفاده کنندگان ازاین ماده رابست، تا عده ای  فرصت طلب نتوانند ازاین ماده برعلیه بازنشستگان استفاده نمایند.

نکته بسیاراهمیت این است که هرچه سریعتر مستمری آن عده ازبازنشستگان که مورد تبعیض وبی عدالتی قرار گرفته اند ، اصلاح گردیده ونسبت به جبران خسارات واره اقدام گردد، تا ازاین بازنشستگان که مورد تبعیض وبیعدالتی قرار گرفته اند، بنحوی دلجوئی شود.

سایت اقتصادی ایران

http://eghtesadi1.ir

http://eghtesadiiran.ir

http://eghtesadiiran.com

 

دسته ها :
چهارشنبه بیست و هشتم 4 1396 6:25 بعد از ظهر
 
 %d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86-%da%a9%d8%a7%d8%b1

قانون کار جمهوری اسلامی ایران از مهمترین دستآوردهای انقلاب اسلامی ایران است، که برهمگان به ویژه برکارگران وزحمتکشان ایران واجب است که همانند دوران دفاع مقدس که ازسرزمین اسلامی خویش دفاع نمودند ودست بیگانگان را ازاین مرزوبوم کوتاه نمودند، ازقانون کارجمهوری اسلامی ایران که ثمره خون کارگران وزحمتکشان است ، حفاظت نموده ونگذارند فرزندان فرصت طلبی که بجای مبارزه با امپریالیسم ووابستگان آن به بهانه تحصیل درخارج ازکشورازمبارزه خودداری نموده بودند ، تمامی زحمات کارگران وزحمتکشان را با تغییرات درقانون کاربی ثمرنمایند.

کارگران ودیگرزحمتکشان ایران که سالیان متمادی توسط عده ای استثمارگرمورد بهره کشی قرارمی گرفتند با اوجگیری انقلاب اسلامی تحقق خواسته های بحق وشایسته خودرا درپیروزی این انقلاب شکوهمند مشاهده نمود ه ودربه ثمررسیدن آن ازخون خودودیگرافراد خانواده خویش فروگزار ننموده تا شاهد پیروزی انقلاب اسلامی گردیدند وپس از به ثمررسیدن نهال تازه انقلاب دشمنان کارگران وزحمتکشان ایران که ازاین پیروزی هراسناک شده بودند بعناوین مختلف درصد تضعیف آن برآمدند ، اما وقتی مشاهده نمودند که مردم انقلابی ایران ازدست آوردهای انقلاب با نثارجان خودوفرزندان خویش پاسداری می نمایند وازاین طرق نمیتوانند گزندی به انقلاب اسلامی ایران وارد نمایند، دست به دامن امپریالیسم جهانی به سرگردگی امپریالسم آمریکا زدند، امپریالسم آمریکا که قادر به رویاروئی مستقیم با انقلاب اسلامی ایران نبود ازطریق یکی از کشورهای وابسته خود جنگ ناعادلانه ای را که مدت آن به ۸سال کشید به میهن اسلامی ایران تحمیل نمود. استثمارگران کارگران وزحمتکشان ایران که براثر انقلاب اسلامی ایران به شدت آسیب دیده بودند ضمن پشتیبانی از کشورهای متجاوز به جمهوری اسلامی ایران ، بعناوین گوناگون به تضعیف رزمندگان کارگرودیگرزحمتکشان می پرداختند ، اما کارگران ودیگرزحمتکشان ایران بجهت اینکه سالهای متمادی جهت بثمررسیدن این انقلاب ، تلاش وکوشش نموده بودندودراه به ثمررسیدن آن هزینه های گرانبهائی پرداخته بودند تحت هیچ شرایطی عقب نشینی ننموده وبا حضورانبوه وگسترده خود درجبهه های جنگ حق علیه باطل ازمیهن اسلامی خویش پاسداری نمودند واجازه ندادند که گزندی ازناحیه امپریالیستها به میهن اسلامی ایران وارد گردد. استثمارگران داخلی که دراین جنگ ناعادلانه موقعیت خودرا درخطر می دیدند نه تنها کمکی درجهت تقویت رزمندگان کارگرونیزدیگرزحمتکشان ننمودند، بلکه خود وفرزندان خویش ازکشورخارج گردیدند تا گزندی به آنان وارد نشود وفرزندانشان بتوانند درخارج ازکشور به ادامه تحصیلات بپردازند.این استثمارگران مترصد این بودند که با پایان این جنگ تحمیلی مجددا” به جمهوری اسلامی برگشته وبا حربه سرمایه خود مجددا” به استثمار کارگرانی بپردازند که با نثارخون خویش ازمیهن اسلامی ایران دفاع نموده واجازه ندادند که این کشورباردیگر تحت سلطه امپریالسم جهانی بسرکردگی امپریالیسم آمریکا قرارگیرد. فرزندان کارگران وزحمتکشان که درشرایط جنگ تحمیلی بجای ادامه تحصیل لاجرم به دفاع ازمیهن اسلامی خویش بوده وازهرگونه فراگیری علم ودانش محروم بودند، موقعیت را برای فرزندان فرصت طلبان فراهم نمود که پس از اتمام جنگ تحمیلی به جمهوری اسلامی ایران بازگشته وپستهای حساس مدیریتی را بچنگ آورند. مجلس شورای اسلامی ایران بپاس قدردانی ازفداکاریهای بی دریغ کارگران دردفاع ۸ساله ازمیهن اسلامی ایران ،  قانون کارجمهوری اسلامی ایران  رابه تصویب رسانید. این کمترین هدیه ای بود  که میتوانست به کارگران وزحمتکشان ایران که سالها با ازخودگذشتگی با امپریالستهای جهانی بسرکردگی امپریالیسم آمریکا مبارزه نموده ، تقدیم شود. قانون کار جمهوری اسلامی ایران از مهمترین دستآوردهای انقلاب اسلامی ایران است، که برهمگان به ویژه برکارگران وزحمتکشان ایران واجب است که همانند دوران دفاع مقدس که ازسرزمین اسلامی خویش دفاع نمودند ودست بیگانگان را ازاین مرزوبوم کوتاه نمودند، ازقانون کارجمهوری اسلامی ایران که ثمره خون کارگران وزحمتکشان است ، حفاظت نموده ونگذارند فرزندان فرصت طلبی که بجای مبارزه با امپریالیسم ووابستگان آن به بهانه تحصیل درخارج ازکشورازمبارزه خودداری نموده بودند ، تمامی زحمات کارگران وزحمتکشان را با تغییرات درقانون کاربی ثمرنمایند. استثمارگران کارگران وزحمتکشان قبل ازانقلاب ونیزفزندان فرصت طلبشان که درزمان دفاع مقدس بجای دفاع ازمیهن اسلامی ایران بخارج ازکشورفرارکرده وامکان ادامه تحصیل برای آنان فراهم بوده است ، واکنون به جهت برخورداری ازاین امتیازات به موقعیتهای حساس شغلی دست پیدا کرده اند، سعی می نمایند ، دست آوردهای انقلاب را یکی پس ازدیگری به نیستی بکشانند، ازمهمترین دست آوردهای این انقلاب قانون کارجمهوری اسلامی ایران است ، که بحق مانع ازاستثمار کارگران توسط استثمارگران می شودکه این موضوع سالها است که موجب آزرده خاطر متمولان گردیده وبارها درصدد تضعیف آن گردیده اند ولی هرباربا مقاوت واعتراض شدید نیروهای کارمواجه شده وناگزیر به عقب نشینی گردیدند. اما اینک باردیگر شرایط را برای تغییرات دراین قانون مهیا دیده ودراندیشه تغییرات آن می باشند. نمایندگان کارگران که همواره درهوشیاری کامل بوده وبنحوی ازانحاء ازاین توطئه ها طبقه کارگر جمهوری اسلامی ایران را آگاه نموده اند، امید است که با تلاش نمایندگان کارگران وحامیان آنان همانند گذشته این نیرنگ ضد کارگری نیز بی اثرگردد وقانون کارجمهوری اسلامی ایران که ثمره خون شهدای والامقام کارگران زحمتکشان است ازگزند این استثمارگران نوین کارگران درامان بماند.

منبع : سایت اقتصادی ایران

http://eghtesadiiran.com

 

دسته ها :
پنج شنبه بیست و دوم 7 1395 3:44 بعد از ظهر
avatar

تصویر سایت اقتصادی

 

بعضیازکارگران واحدهای تولیدی علیرغم داشتن شرایط بازنشستگی ، میل ورغبتی به بازنشستگی ندارند واظهار میدارند: وقتی کارفرما چندماه است که توانائی پرداخت حقوق ودستمزد کارگران خودرا ندارد ، چگونه می تواند نسبت به تسویه حساب سنوات خدمت وسایر مطالبات کارگران پس از بازنشستگی اقدام نماید؟! این کارگران اظهارمی نمایندوقتی که درمحل کارخانه حضوردارند وپی گیر مستمرمطالبات خود می باشند تاکنون به نتیجه ای نرسیده اند واگر محل کارخودرا ترک نمایند محال است که بتوانند به تمامی خواسته های برحق خود که سالها عمرخودرا درآن سپری نموده اند ، دست یابند وبهمین علت است که با همه مشکلات آن می سازند تا روزی این خواسته های آنان به واقعیت تبدیل شود .

کارگران اینگونه واحدهای تولیدی اظهار می نمایند : محصولات تولیدی آنان قادر به رقابت دربازارمصرف نبوده ورقبایشان با تولید کالاهای مرغوبترونیز ارزانترمانع ورود کالاهای تولیدی شان به این بازارها گردیده اند. کارفرمایان  وهمچنین مدیران این واحدهای تولیدی به سبب اینکه دانش  فنی خودرا  به روزرسانی ننموده وهمواره فاقد مهارت وتوان مدیریتی متناسب با خواسته های روزافزون مشتریان خودمی باشند ، رفته به رفته این مشتریان خودرا ازدست داده و روزبه روزازتوان مالی آنان نیز کاسته می گردد ،  تا جائیکه بیم آن وجوددارد که بکلی مستاصل شده وواحد های تولیدی را بسمت ورشکستگی هدایت نمایند.

البته بایستی اضافه شود که بعضی از واحدهای تولیدی بجهت فاقد مدیرانی توانمند ، مشکلاتی را برای نیروهای کاروبطورکلی برای واحدهای تولیدی خود ایجاد نموده اند که با تغییراتی درمدیرت آن و با جایگزینی مدیرانی توانمند ونوگرا می توان ازبروز خسارات وارده بیشتر جلوگیری نمود. اما بعلت اینکه صاحبان اینگونه بنگاهها حاضر به پذیرش این موضوع نیستند که بایستی دانش فنی آنها به روز رسانی شده ، هموارهفرفکنی نموده ومشکلات ایجاد شده را درجائی دیگرجستجو می نمایند.بهمین علت هرگز با این شیوه مدیریتی قادرنخواهند بود مشکلات عدیده واحدهای تولیدی خودرا مرتفع نمایند. آنچه که مسلم است برای جلوگیری ازتعطیلی اینگونه واحدهای تولیدی  وافزوده شده نیروهای کارآنان به خیل انبوه بیکاران بایستی راهکارهای ویژه ای ارائه گردد . یعنی اینکه ازطرق مختلف بخصوص ازطریق سازمان صنایع به آموزش کارفرمایان وهمچنین مدیران این واحدها اقدام شود واگراین مدیران به حد نصاب لازم جهت اداره واحدهای تولیدی خود دست نیابند ،جای خودرا به مدیرانی شایسته وتوانمند واگذار نمایند. مسلما” صاحبان اینگونه واحدهای تولیدی ازحضور درکلاسهای آموزشی خودداری نموده وتعدادی ازمدیران دونپایه را برای فراگیری معرفی خواهند کرد که تاثیری درشیوه مدیریت ناکارامدآنان نخواهد داشت . بهمین علت بایستی بهرشیوه ای این کارفرمایان را برای فراگیری دانش فنی روز تشویق نمودودرصورتیکه ازحضوردرکلاسهای آموزشی خودداری نمایند ازبسیاری امتیازات محروم گردند. اگرمدیران صنایع درجهت آموزش کارفرمایان واحدهای تولیدی که مشکلات آنها بعلت نداشتن مدیرانی توانمند ونوگرا بوده موفق عمل نمایند می توان انتظار داشت که آن دسته ازموسسات وواحدهای تولیدی که بجهت عدم مدیرانی توانمند وکارامد دچارمشکل گردیدا اند، ازنابودی آنان ممانعت بعمل آمده واز بیکاری روزافزون نیروهای کار آنان  جلوگیری گردد.

اما دسته دیگری ازواحدهای تولیدی نه تنها دارای مدیرانی ناکارامد هستند بلکه اساسا” ازایجاد واحدهای تولیدی اهداف دیگری را درسرداشته وبهبودشرایط نیروهای کار وهمچنین داشتن تولیدات مرغوب  وعرضه آنها دربازار مصرف برای آنان ازاهمیت اساسی برخوردار نبوده بلکه اهداف آنان این بوده که ازطریق امکانات ایجاد شده بتوانند به سودهای سرشاری دست یابند. اینگونه کارفرمایان به دریافت تسهیلات بانکی متعدد ازبانکهای مختلف علاقه بسیار داشته وهرگز درفکر بازپرداخت تسهیلات دریافتی نمی باشند. تمایلی به پرداخت حق بیمه کارگران خود به سازمان تامین اجتماعی نداشته وحتی وجوه مالیات مکسوره ازحقوق ومزایای نیروهای کار خودرا به سازمان امورمالیاتی واریز نمی نمایند.جالب است بدانیم که صاحبان اینگونه بنگاهها علاقه وافر به مسافرت خارج از کشور دارند وسالیانه چندین بار به مدت طولانی به خارج از کشور سفر می نمایند وهنگامی مجددا” به کشوروبه محل تولیدی خود برمی گردند که تمامی پولهائی را که (حاصل دسترنج نیروهای کارشانبوده وبجای پرداختن حقوق ومزایای کارگران خود ) به همراه داشته اند به انتها رسیده باشد. بهمین دلیل موضوع کارفرمایان دسته دوم ازدسته اول بطورکلی مجزا می باشد وبرخورد با صاحبان بنگاههای دسته دوم به گونه ای دیگرمی باشد ازجمله ممنوع الخروج نمودشان تا زمانیکه تمامی بدهیهای خودرا ازبابت حقوق ومزایا وسایر مطالبات کارگران وسازمانهای تامین اجتماعی وامورمالیاتی پرداخت نمایند. توضیح اینکه صاحبان این نوع بنگاههای اقتصادی بجهت اعتیاد به مسافرت خارج ازکشور تمامی مساعی خودرا درجهت رفع ممنوع الخروجی خود بکار خواهند گرفت .

با بررسی وضعیت کارفرمایان دسته اول ونیزدسته دوم ومتمایز نمودن آنان ازیکدیگر ، ضمن کمک ومساعدت به کارفرمایان بنگاههای دسته اول ازسوء استفاده بیش از پیش کارفرمایان بنگاههای اقتصادی دسته دوم جلوگیری شود تا بتوان شاهد جامعه ای بارونق وشکوفائی اقتصادی باشیم.

منبع: سایت اقتصادی به نشانی: http://eghtesadi.avi.trade

 

دسته ها :
چهارشنبه یازدهم 1 1395 7:4 بعد از ظهر

تصویر سایت اقتصادی

avatar

سرانجامسال نو نیز به مانند همه سالها فرارسید، سالی را که درپیش روداریم انتظارمیرود که درآن با افزایش رشد اقتصادی روبرو باشیم تا شاید موجب افزایش درآمد سرانه گردد، اما توقع داشتیم که به درخواستها درخصوص افزایش حقوق کارگران ونیزمستمری بگیران سازمان تامین اجتماعی توجه بیشتری مبذول میگردید تا این طبقات آسیب پذیر با کمترین آشفته فکری سال جدید را آغاز می کردند .

درسالیکه گذشت کارگران ونیز مستمری بگیران سازمان تامین اجتماعی انتظار داشتند که درسال آینده ازافزایش قابل توجهی ازنظر حقوق ومزایا برخوردار باشند تا بتواند نسبت به تامین حداقل معیشت خود ونیز خانواده خویش اقدام نمایند تا حداقل دراین سال جدید نسبت به وظایف خود درمقابل خانواده خود کوتاهی ننمودهوهمانند سال قبل شرمنده آنان نباشند.

امابا همه هشدارهائی که درباره بعضی از کارفرمایان بنگاههای اقتصادی داده شدهبود توجهی نشده وکارفرمایان اینگونه بنگاهها بدون پرداخت چندین ماه حقوق ومزایا ونیز عیدی وپاداش سال قبل مبادرت به خروج ازکشورنمودند ونیروهای کاری را که با کوشش وتلاش بی مانند انتظار حقوق ومزایا ونیز عیدی وپاداش وسایر مزایا را داشتند درمقابل خانواده شان سرافکنده وشرمسار نمودند. اما جالب است به این موضوع نیز توجه شود که بعضی ازاین کارفرمایان ازنقاط ضعف نیروهای کارخود استفاده نموده وبدون پرداخت مطالبات سال قبل ازآنان برگه تسویه حساب دریافت نموده اند. شایان ذکر است که بعضی ازاین کارفرمایان اینگونه تسویه حسابهای کارگری را ازطریق دفاتر اسناد رسمی انجام داده تا بهاین اعمال  خود جنبه قانونی داده تا درصورت شکایات نیروهای کار ازاین اسناد برعلیه آنان استفاده گردد.

بایستیاضافه شود که اینگونه کارفرمایان درسال جدید نیز همانند سال قبل پس از بازگشت از تطیلات خارج ازکشور با پرداختهای ناچیزی مجددا” آنان را وادار بهکاروتلاش نموده وبا حاصل کاروتلاش آنان مجددا”به خارج ازکشورمسافرت می نمایند وهمچنان این نیروهای کار با امید بازگشت مجدد کارفرمایان خود ودریافت مبلغی ناچیز درانتظار می مانند تا شاید با دریافت این مبلغ حداقل بتوانند شکم خانواده شان راسیرکرده و امیدوارباشند که حداقل دچار سوءتغیه نگردند.

امابایستی ازخود پرسید با اینگونه کارفرمایان که اعتیاد به مسافرت های غیرضروری وتفریحی به خارج ازکشوردارند وهرباربا وعده های توخالی ازاین نیروها استفاده نموده و با حاصل تلاش ودسترنج آنان به سفرهای غیر ضروری خارج ازکشور اقدام می نمایند چه باید کرد؟! توضیح اینکه اینگونه کارفرمایاننه تنها ازپرداخت حقوق ومزایای کارگران بلکه حق بیمه آنان را نیز به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمی نمایند وازاین بابت نیز خساراتی به این سازمان مهم وبا ارزش وارد می نمایند . زیرا اگر کارفرمایان بموقع بتوانند نسبت به پرداخت حق بیمه کارگران خود اقدام نمایند این سازمان نیز بهتر می تواند به انجام ظایف خود ادامه دهد ومستمری بگیران نیز می توانند امیدوار باشند که مشمول بسته های حمایتی سازمان تامین اجتماعی قرار خواهند گردید.

مهمترینگزینه برای وادار کردن اینگونه کارفرمایان که اعتیاد به مسافرت خارج ازکشوردارند وبا دسترنج نیروهای کار خود به این کار اقدام می نمایند ، ممنوع الخروج نمودن آنان ازکشور میباشد ، با توجه به اینکه این کارفرمایان اعتیاد به مسافرت دارند برای اینکه مانعی جهت خروج آنان ازکشور ایجاد نگرددبرای رفع آن ازهر اقدامی فروگذار نمی نمایند . اگر شرایط خروج اینگونه کارفرمایان مفاصا حساب با سازمان تامین اجتماعی ، سازمان امورمالیاتی وبه ویژه کارگران آنان منظورگردد ، بدون شک درجهت جلوگیری از ممنوع الخروج شدن ازهیچ اقدامی فروگذار نخواهند نمود وازاین بابت ضمن اینکه کارگران اینگونه بنگاهها به حقوق ومزایا ی خود دسترسی پیدا می کنند ، سازمان های تامین اجتماعی وامورملیاتی نیزنسبت به دریافت مطالبات خود اطمینان حاصل خواهند نمود. اگربه این طریق رفتار شود مسلما” شاهد تعطیلی  بنگاههای اقتصادی وبیکاری روزافزون نیروهای کارنخواهیم بود وضمن اینکه سازمان تامین اجتماعی با دریافت مطالبات خود خدمات بهتری می تواند ارائه نماید ، ازفرار مالیاتی توسط اینگونه بنگاههای اقتصادی نیز ممانعت بعمل می آید.

منبع : سایت اقتصادی به نشانی: http://eghtesadi.avi.trade

دسته ها :
چهارشنبه چهارم 1 1395 10:56 بعد از ظهر

 

تصویر سایت اقتصادی

avatar


نقاط ضعف آن عده از صاحبان بنگاههای اقتصادی که اعتیاد به مسافرت خارج ازکشوردارند ممنوع الخروج شدن آنان است.
 
مهمترینشیوه و روش برای اجبار بعضی ازکارفرمایان وصاحبان بنگاههای اقتصادی که بطورپی درپی وبی رویه ازمحل پرداخت حقوق ومزایای کارگران خود، به خارج ازکشورمسافرت می نمایند ، ممنوع الخروج نمودن آنان است.
 
معمولا" آن عده ازصاحبان وکارفرمایان بنگاههای اقتصادی که ازشیوه های غیر معمول وازطریق تسهیلات بانکی اقدام به ایجاد بنگاه اقتصادی نموده وازاین تسهیلات درجهت امورغیر مرتبط ونیزمصارف شخصی ویا سرمایه گذاری درخارج ازکشور استفاده کردهاند، زمانی به بنگاه مراجعه می نمایند که وجوه انتقالی به خارج از کشور کهحاصل تلاش ودسترنج نیروهای کارآنان می باشد به اتمام رسیده باشد.
این صاحبان بنگاهها ازفقر وتنگدستی نیروهای کارکه خود عامل آن می باشند، درجهت اهداف خود استفاده نموده وازهربار بازگشت بااستفاده ازعوامل خویش وپرداخت حقوقی اندک ووعده های توخالی آنهارا وادار به کار وتلاشی مضاعف می نمایند ودرآمدهای ناشی از این فعالیتها بجای پرداخت شدن حقوق ومزایان کارگران ، جهت مصارف شخصی ومسافرت خارج ازکشور صاحبان اینگونه بنگاههای اقتصادی بکار گرفته میشود.
کارفرمایان این نوع بنگاهها که بجهت اعتیاد به مسافرت خارج ازکشور ، اندوخته ای را جهت پرداخت حق بیمه نیروهای کارخویش منظور نمی نمایند ، همواره به سازمان تامین اجتماعی بدهکار بوده وکارگران که ازاین موضوع آگاه می باشند، به این واقعیترسیده اند که اگر نسبت به عدم پرداخت حقوق ومزایای خود اعتراض نمایند ، باتوجه به اینکه مشمول دریافت غرامت بیمه ایام بیکاری نمی شوند ، به اجبار تسلیم خواسته های نامشروع ونابحق اینگونه صاحبان بنگاههای اقتصادی می گردند.
کارگران دراین قبیل بنگاهها بخاطر ازدست ندادنشغل خود ، به هر شیوه ناپسند حتی با خوش رقصی وچاپلوسی و تضعیف دیگر نیروهای کار، سعی می نمایند نظرات مساعد کارفرمایان را به سمت خود جلب نمایند . تجربه نشان داده که کارفرمایان ازاین وضعیت آشفته نیروهای کار درجهت اهداف خود بیشترین بهره برداری رانموده وضمن بجان هم انداختن نیروهایکار، حاصل دسترنج آنان را به یغما می برند ، که نتایج آن فربه شدن هرچه بیشتر صاحبان بنگاهها وضعیف شدن نیروهای کار می گردد.
جالب است بدانیم صاحبان اینگونه بنگاههای اقتصادی ، به اجبار شرایطی را فراهم می نمایند که بعضی از نیروهای کارعلیرغم میل باطنی خود مبادرت به درخواست بازنشستگی نمایند وزمانیکه برای دریافت حق سنوات ودیگرمطالبات خود به بنگاه مربوطه مراجعه می نمایند ، کارفرمایان بجهت عدم پرداخت مطالبات وبه این اندیشه که این بازنشستگان بعلت ممنوعیت اشتغال مجدد اعتراضی نخواهند نمود ، آنان را با حق الزحمه اندک بکار می گمارند تا ازاین طریق بتوانند حقوق قانونی شان را پایمال نمایند.
نیروهای کاردراینگونه بنگاههای اقتصادی که خودرا عاجز وناتوان دربدست آوردن حقوق قانونی خود می بینند ، بعلت اینکه قادر به تامین حداقل معیشت خودوافراد تحتتکفل خویش نمی باشند روز به روز بر میزان افسردگی آنان افزوده شده ، تاجائیکه ممکن است زندگی وخانواده آنان بمخاطره افتاده ومتلاشی گردد.
بایستی به این واقعیت هرچند تلخ اذعان نمود که متلاشی شدن یک خانواده میتواند هزینه های بسیار گزافی را به جامعه تحمیل نماید که جبران آن به سادگی امکان پذیر نباشد. فرزندان خانواده های متلاشی شده هرگزنمی توانند افرادی موثروخدمتگزار برای یک جامعه موفق وایده آل باشند وبا این شرایط روزبه روز به افراد سرخورده افزوده گشته وآنگاه بایستی هزینه های بسیار زیادیجهت مقابله با این نوع افراد سرخورده وعاصی پرداخت نمود که این هزینه ها دربیشتر اوقات غیرقابل جبران است.
بایستی برای جلوگیری از متلاشی شدن خانواده های نیروهای کار چاره اندیشی شود وعامل این فروپاشی تحت پیگرد قانونی قرارگرفته ، تا این پدیده برای همیشه ریشه کن گردد وشاهد حوادث تلخ وناگواردرآینده نباشیم.ازهرطریق ممکن کارفرمایان را مجبور نمائیم که نه تنها حق بیمه بلکه حقوق ومزایای آنان را بموقع پرداخت نماید ومسافرت به خارج کارفرمایان را منوط به پرداخت به هنگام وبموقع حق بیمه ونیز حقوق وسایرمزایای قانونی نیروهای کار مجاز دانسته ودرصورت عدم پرداخت حق بیمه ونیز حقوق ومزایا آنان را ممنوع الخروج نمایند تا ازوقوع فاجعه انسانی جلوگیری بعمل آید.

منبع: سایت اقتصادی
http://eghtesadi.avi.trade
دسته ها :
جمعه سیم 11 1394 8:15 بعد از ظهر
X